Posts tonen met het label fotograaf uitgelicht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label fotograaf uitgelicht. Alle posts tonen

woensdag 6 maart 2013

Fotograaf uitgelicht: Jan Banning

In deze blog de bijzondere fotoserie ‘Bureaucratica’ van Jan Banning. Hoewel de serie al uit 2008 komt, blijft de serie een hit. Waar Jan Banning ook exposeert (soms al meerdere keren met dezelfde serie), hij blijft publiciteit krijgen voor zijn foto’s. Met het fotoboek dat van de serie is gemaakt won Banning een World Press Award.

Jan Banning trok de hele wereld rond. Het begon met een opdracht in Mozambique. Hij moest er naar toe om het ambtelijk apparaat te fotograferen. Niet direct een spannende klus, maar gaandeweg raakte Banning geïnteresseerd. Hij vroeg zich af of ambtenaren zich overal ter wereld uitgeblust voelen door de bureaucratie op hun werk, of dat dit vooral in Westerse landen geldt. Banning was benieuwd in welke mate mensen betrokken zijn bij hun eigen overheid, de machtsstructuur van hun land en of het verschil maakt of de ambtenaar in een democratisch, communistisch of dictatoriaal land werkt.  Hij besloot er een serie van te maken en reisde onder andere naar Bolivia, China, Frankrijk, India, Liberia, Rusland, de Verenigde Staten en Jemen om ambtenaren te fotograferen.



Om de verschillen in beeld te brengen besloot Banning ambtenaren te fotograferen op hun werkplek. Hij ging er vanuit dat de werkplek van een ambtenaar iets zegt over zijn persoonlijkheid en de staat waar hij voor werkt.

 

Als je naar de foto’s kijkt zie je dat stapels dossiers en meterslange archieven stereotiep zijn voor de bureaucratie. Met deze uitvoerende macht vol wetten en regels krijgt iedere burger, waar ook ter wereld te maken. Iedereen staat weleens aan het bureau van een ambtenaar voor een paspoort, vergunning of registratie, zonder werkelijk te zien wie de beambte is die de zaken regelt. Met het project ‘Bureaucratica' geeft Banning ambtenaren wereldwijd een gezicht en laat de verschillen en overeenkomsten zien. Ondanks de verschillen, hebben alle portretten van ‘Bureaucratica' één gemeenschappelijke deler, namelijk dat de ambtenaar en zijn werkplek een reflectie zijn van het land dat hij dient.

 
Bij de tentoonstelling is een Engelstalig fotoboek onder redactie van Martin Parr verschenen, getiteld ‘Bureaucratics', Nazraeli Press LLC, Portland, Oregon, USA (ISBN 1-59005-232-7), prijs € 50,-. Daarnaast publiceerde Uitgeverij Nieuw Amsterdam, 'Alledaagse macht. Ontdekkingsreis langs ambtelijke werelden'(tekst: Will Tinnemans), (ISBN 978 90 468 0488 9), prijs € 14,95 (te verkrijgen via www.bol.com).

Website:

 

dinsdag 13 november 2012

Fotograaf uitgelicht: Pieter Hugo


In deze blog wordt opnieuw het werk van een fotograaf uitgelicht. In deze editie: Pieter Hugo.

Pieter Hugo is geboren in 1976 en groeide op in Kaapstad, Zuid-Afrika. Hij is een Zuid-Afrikaanse fotograaf en een van de veelbelovende talenten uit een nieuwe generatie van slimme jonge fotografen uit Afrika, waarvan het werk een licht werpt op maatschappelijke vraagstukken en stereotypen die de regio belasten. Hugo maakt voornamelijk portretten, in documentaire-achtige vorm.

Pieter Hugo. Nollywood. 

De foto's van Pieter Hugo zijn niet alleen visueel meeslepend, maar zijn ook sociaal-politiek getint. "De kracht van fotografie is inherent aan voyeurisme," zegt Hugo, "maar ik wil dat dat verlangen om te kijken confronterend wordt." Zijn focus is duidelijk gericht op Afrikaanse gemeenschappen.

De recente serie genaamd Nollywood, is gebaseerd op de bloeiende filmindustrie in Nigeria. Van Nollywood wordt gezegd dat het de derde grootste filmindustrie ter wereld is, er worden zo'n 1000 films per jaar geproduceerd en vrijgegeven op de home video markt.

Pieter Hugo. Nollywood.


Een dergelijke overvloed is mogelijk aangezien films worden gerealiseerd in omstandigheden die westerse producenten ineen zouden doen krimpen. Films worden geproduceerd en verkocht in een week tijd: er wordt met de goedkoopste apparatuur gewerkt, met heel basic scripts, de acteurs worden gecast op de dag van de shoot, en er wordt gefilmd op locaties waar "het echte leven" onderwijl gewoon doorgaat. Ondanks deze geïmproviseerde omstandigheden, blijven de Nollywood films het publiek boeien. 

Pieter Hugo. Nollywood.


Pieter Hugo heeft met een team van acteurs en crewleden de Nollywood cultuur op zijn eigen manier in kaart gebracht, met thema's die typerend zijn voor de Nollywood films en gefotografeerd alsof het op de filmset had kunnen plaatsvinden. Hiermee schept hij zijn eigen werkelijkheid, met een interpretatie van deze filmindustrie die resulteert in een serie van illusoire en verontrustende beelden.

Pieter Hugo heeft nog andere interessante series geschoten, over albino's bijvoorbeeld. Prachtige portretten van mensen die in Afrika vaak genegeerd worden. Of een serie over de verbranding van plastic en oude computers. 

Pieter Hugo. Nollywood.


Meer zien?
http://www.pieterhugo.com/

Deze serie artikelen wordt gepubliceerd door De Fotokunst Galerie:
www.fotokunstgalerie.nl

vrijdag 9 november 2012

Fotograaf uitgelicht: Lewis Hine

Het Nederlands Fotomuseum presenteert van 15 september 2012 tot en met 6 januari 2013 de eerste grote overzichtstentoonstelling in Nederland van de beroemde Amerikaanse fotograaf Lewis Hine. Hine was een gepassioneerd fotograaf die met zijn foto’s het leven van mensen wilde verbeteren. Zijn foto’s van immigranten op Ellis Island, kinderarbeid en arbeiders die hoog boven New York aan het Empire State Building werkten, behoren tot de fotografische iconen van de 20ste eeuw.  

Lewis Hine, Paris Gamin, ca. 1918, © George Eastman House  

















Zien?
Meer informatie via: http://www.nederlandsfotomuseum.nl

Lewis Hine, The Sky Boy, 1931, © George Eastman House

dinsdag 30 oktober 2012

Urban Exploring (Urbex)


Ongezien een verlaten ruimte binnendringen om het verval en de achtergelaten leegte vast te leggen. Een spannende hobby die sterk in opkomst is. Urban Exploring (urbex) had oorspronkelijk niets te maken met fotografie. Mensen zwierven voor de kick door verlaten en bouwvallige panden. Door de opkomst en het gemak van digitale camera’s werden deze omzwervingen vastgelegd. Fotografen werden aangetrokken door de rauwe schoonheid van de beelden en zodoende werden de eerste fotografen ook Urban Explorers.

Plekken die bij Urban Explorers geliefd zijn, zijn bijvoorbeeld verlaten oude fabriekspanden, maar vaak ook voormalige ziekenhuizen, scholen, kantoorgebouwen of gestichten. Kastelen en kerken zijn ook zeer geliefd. Vaak bespoten met graffiti.

Beeld: MartintB, urban explorer (bron: http://www.martintb.nl/home/)


Het is een sport voor de Urban Explorers om een urbex locatie te vinden en de gouden regel is veelal ook bekend:  geef niet zomaar adressen weg van een locatie. Dit met name om de urbex locatie te beschermen tegen koperdieven en vandalen.

Nathalie Snoeijen is zo’n Urban Explorer. Van 1 november 2012 tot 1 maart 2013 exposeert zij online in De Fotokunst Galerie met de tentoonstelling ‘De schoonheid van toen’.  “Omdat ik altijd erg nieuwsgierig ben naar het onbekende is Urban Exploring een paar jaar geleden op mijn pad gekomen door wat tips van fotovrienden”, vertelt Nathalie. “ Het geeft ook een kick om ergens ongezien naar binnen te kruipen en zodra je binnen bent is het geweldig om zo’n pand van binnen te onderzoeken en mooie foto’s van de aanwezige spullen en ruimtes te maken. Regel is om niets mee te nemen of te vernielen, wat helaas toch te vaak gebeurd door graffitispuiters, koperdieven of krakers.”

Beeld: Nathalie Snoeijen, uit de expositie 'De schoonheid van toen'. 

Het motto van een Urbexer is dan ook: “leave nothing but footprints, take nothing but pictures”. De meeste Urban Explorers houden zich hier ook aan. Ook proberen de meeste explorers geen wetten te overtreden anders dan het zich begeven op terreinen waar zij geen toegang toe hebben, volgens velen een "misdrijf zonder slachtoffers".

Niet alle Urban Explorers zijn blij met de ontdekking van deze hobby door amateurfotografen. Het wordt steeds drukker op de bekende urbexlocaties en er zijn steeds meer mensen die toch hun sporen nalaten, waardoor de magie van de locaties verloren gaat.


Urbex fotografie. (Bron: http://www.verbodentoegang.eu/thechapel/)

Benieuwd naar Urban Exploring?
Bezoek vanaf 1 november de expositie van Nathalie Snoeijen in de tijdelijke expositieruimte op www.fotokunstgalerie.nl

Of kijk hier naar een kort filmpje van een aantal Urban Explorers:



donderdag 25 oktober 2012

De schoonheid van toen



Vooraankondiging Expositie Nathalie Snoeijen

-Expositie en verkoop-

Van 1 november 2012 tot 1 maart 2013 exposeert De Fotokunst Galerie het werk van Nathalie Snoeijen.  De expositie ‘De schoonheid van toen’ laat prachtige foto’s zien van verlaten locaties. Nathalie Snoeijen is een zogenaamde urbex fotograaf. Onder het mom: “leave nothing but footprints, take nothing but pictures”, bezoekt zij gebouwen, die niet meer voor publiek toegankelijk zijn.

“Ik bezoek graag verlaten gebouwen”, vertelt Nathalie hierover, “voel me thuis op nostalgische locaties en ben geïnteresseerd in oude spullen. Omdat ik nieuwsgierig ben naar het verleden vind ik het erg leuk en spannend om ergens naar binnen te gaan of oude dingen tegen te komen waarbij ik de sfeer van vroegere tijden weer kan proeven”.

Foto: Nathalie Snoeijen

De foto’s van Nathalie Snoeijen brengen vervlogen tijden heel dichtbij en zijn een lust om naar te kijken. Het fotograferen is overigens niet geheel zonder gevaar. “Het kan soms erg bouwvallig zijn en het gevaar van ergens doorheen zakken is dan ook best groot. In oude panden werd ook altijd veel asbest gebruikt wat je ook in gedachten moet houden wanneer je ergens binnentreedt. Je weet nooit wat je aantreft. Waakhonden of bewaking.” Daarom gaat Nathalie nooit alleen op pad.

Nieuwsgierig? De foto’s van Nathalie Snoeijen zijn vanaf 1 november 2012 te zien en te koop op canvas, in de tijdelijke expositieruimte van De Fotokunst Galerie.

De Fotokunst Galerie

maandag 22 oktober 2012

Fotograaf uitgelicht: Loretta Lux

In deze fotografie blog zijn al heel wat interessante fotografen voorbij gekomen, en Loretta Lux mag zeker niet ontbreken in de collectie artikelen.

Beeld: Loretta Lux

Loretta Lux is niet alleen fotograaf, maar beheerst ook de kunst van fotobewerking. Via haar computer heeft ze de volledige controle over het eindbeeld dat ze in gedachten heeft. Haar foto's zijn enorm gestileerd, precies zo geënsceneerd en bewerkt als zij voor ogen heeft. Het resultaat: schilderachtige beelden, droomachtig en tegelijkertijd bijna klinisch.  

Beeld: Loretta Lux

Als je snel kijkt, zou je bijna denken dat het gaat om een realistisch olieverf schilderij. In tweede instantie zie je dat ze haar foto's van begin tot eind heeft geregisseerd. In interviews met Loretta legt ze uit dat ze haar modellen laat poseren zoals zij voorwerp of detail dat af kan leiden van de kinderen, poetst ze weg. Vervolgens geeft ze de foto haar typische Loretta handtekening. De kleuren kalkachtig, als van poeder en het licht diffuus. 

Beeld: Loretta Lux
Meer zien van haar werk? Kijk dan eens rond op de website van Loretta Lux
Dit artikel is mogelijk gemaakt door De Fotokunst Galerie


zaterdag 22 september 2012

Fotografie in het theater

Wellicht ken je Hans Aarsman als fotograaf, of van zijn wekelijkse rubriek in de Volkskrant. Dit seizoen staat hij in het theater met de voorstelling 'De Aarsman Projectie'. Een voorstelling waarin fotografie een belangrijke inneemt.

Aarsman kan, net als iedere echte goede fotograaf, heel goed kijken. En wat nog veel beter is voor ons - hij kan ook goed formuleren, en je zo door zijn ogen mee laten kijken. (...) Er gebeurt overigens iets opmerkelijks als je al die foto's bekijkt en het commentaar van Hans Aarsman er bij leest. Je zou verwachten dat die foto's aan magie zouden verliezen, maar dat is juist niet zo, ze winnen er juist bij. (Bron: Moors Magazine)

In de theatershow leert Aarsman je niet alleen kijken, ook wordt door zijn blik het zwaarste verdriet draaglijk. Het is machtig om te ervaren hoe de foto’s tot Aarsman spreken en hoe hij zijn verwondering met ons deelt.’ (Vrij Nederland) 

Hans Aarsman. Foto: Claudia Sola

Met De Aarsman Projectie maakt Hans Aarsman zijn eerste theaterprogramma. Een bijzondere en geestige avond die het midden houdt tussen een lezing en een conference. Met als leidraad de foto’s waarmee hij ons langs een nieuwe wereld voert. Een wereld die we allang zouden kunnen kennen, als we eens wat beter om ons heen zouden kijken. Of, zoals Ronald Giphart zei: ‘Hij ziet details die zonder zijn blik verborgen bleven, legt verbanden die anders niet worden gelegd, stelt onverwachte vragen en trekt bijzondere conclusies’. De Aarsman Projectie, een college in kijken.
 
In september 2011 ontving Aarsman De Hendrik de Vriesprijs van Groningen. Deze oeuvreprijs reikt de gemeente uit aan een Nederlandse kunstenaar, waarvan het werk als disciplineoverschrijdend, vernieuwend en toonaangevend wordt gezien. 

Benieuwd naar De Aarsman Projectie?
Kijk hier voor de speellijst. O.a. te zien in Den Haag (Diligentia) op woensdag 17 oktober.

Dit bericht werd geplaatst door De Fotokunst Galerie. www.fotokunstgalerie.nl

woensdag 19 september 2012

Fotograaf uitgelicht: Hendrik Kerstens



Hendrik Kerstens fotografeert zijn dochter Paula al meer dan 17 jaar. Van alle portretten die Kerstens van zijn dochter maakt geeft hij een exemplaar aan haar en aan de collectie van de Universiteit Leiden. Deze portretten zijn in Nederland al te zien geweest in het Fotomuseum in Den Haag, maar inmiddels zijn de foto’s ook internationaal zeer geliefd.

Het is een hele bijzondere serie van portretfoto’s geworden. Steeds zien we Paula maar telkens als een ander. Mooi verstild, uitgelicht, klassiek en sober vastgelegd. Daarbij verwijst hij met zijn clair-obscur composities naar de oude schilderkunst. En ook zijn lichtgebruik, waardoor de materialen op een bijzondere manier zichtbaar worden, doet denken aan de schilderijen van Johannes Vermeer (1632-1675).

Het valt je pas na een poosje op dat er vaak iets wordt uitgehaald met het hoofdeksel. Plastic zakjes, Hema haarnetjes, rollen wc-papier vervlochten in het haar of zoals hier een linnen servet. Het is een grappige knipoog bij de ernst van de foto’s. 

Wil je de hele serie foto's zien? Kijk dan eens op de website van Hendrik Kerstens. Deze is hier te bezoeken. 

Dit artikel werd geplaatst door De Fotokunst Galerie, kunsthandel en platform voor exposities. 



dinsdag 11 september 2012

Kunstenaar uitgelicht: Joseph Klibansky


Laatst publiceerden we een artikel over collage-kunstJoseph Klibansky (Kaapstad, 1984) tilt de collage-kunst tot het hoogste niveau. 

. Joseph klibansky.

Joseph Klibansky groeit op in een creatief, internationaal georiënteerd milieu. In zijn tienerjaren raakt hij gefascineerd door de mogelijkheden van computerkunst en digitale beeldbewerking. Honderden beelden fuseert hij tot krachtige composities, die worden verrijkt met computer kunst en verschillende verf technieken. De jonge kunstenaar ontwikkelt als gauw een eigen kenmerkende stijl die kunstgaleries en verzamelaars over de hele wereld fascineert: vernieuwende creaties met felle kleuren. ‘Als je het werk ziet krijg je direct een positieve vibe’, zegt hij daarover. 

SPACIOUS CITY. JOSEPH KLIBANSKY.
De 27-jarige Bussumer werkte eerder al samen met Armin van Buuren en ontwierp een cover voor een album van hem. Zijn kunstwerken zijn een combinatie van foto’s, computer en verftechnieken, verrijkt met een 3d-liquid glass, een vloeibaar kunsthars dat het kunstwerk diepte en kleurintensiteit geeft. “Ik bezoek een stad of land en maak dan alleen maar foto’s, foto’s en foto’s. Vervolgens selecteer ik allemaal foto’s of delen daarvan en voeg ze samen. Een kunstwerk bestaat vervolgens uit vier-, vijf- of zeshonderd lagen. Daar schilder ik dan overheen. Op die manier probeer ik een dynamische wereld of stad te creëren.”

Detail uit 'High Flyers' van  Joseph Klibansky
Het kunstwerk 'High Flyers' van Joseph Klibansky is in 2011 van eigenaar verwisseld voor een bedrag van 34.350 euro. Nooit eerder is zoveel betaald voor het werk van een jonge, nog levende kunstenaar. Damien Hirst, de Britse (levende) kunstenaar behaalde 'pas' op zijn 31e een vergelijkbaar resultaat.

Meer werk zien van deze bijzondere kunstenaar?

Kijk dan hier: http://www.josephklibansky.com


Dit artikel werd geplaatst door De Fotokunst Galerie.

maandag 10 september 2012

Vooraankondiging Expositie 'Ruimte voor Rust'


Van 1 oktober 2012 t/m 31 januari 2013 exposeert De Fotokunst Galerie het werk van Peter van Mierlo.  De expositie ‘Ruimte voor Rust’ kenmerkt zich door het indrukwekkende lijnenspel in de foto’s en abstracte composities. 

“Belangrijk voor mij is de compositie waar een bepaalde rust van uitgaat”, aldus Peter van Mierlo, fotograaf. “Het boeiende aan fotograferen vind ik steeds weer dat je een bepaald aspect van het geheel zodanig kunt uitlichten en stilzetten dat het een geheel eigen dimensie gaat krijgen. Ik kan zelf vol verwondering kijken naar het nieuwe beeld dat zo ontstaat.”

De foto’s van Peter van Mierlo zijn vanaf 1 oktober 2012 te zien en te koop op canvas, in de tijdelijke expositieruimte van De Fotokunst Galerie.

De Fotokunst Galerie


woensdag 5 september 2012

Fotograaf uitgelicht: Joyce Tenneson


Joyce Tenneson is een van de meest gerespecteerde, invloedrijke fotografen te wereld, en is in staat de meest interessante portetten te schieten van het menselijk karakter.  

Uit de serie Transformations. Joyce Tenneson.
Tenneson's werk was te zien in meer dan 150 tentoonstellingen over de hele wereld, en maakt deel uit van tal van particuliere en museale collecties. Haar foto's zijn verschenen op talloze covers voor tijdschriften zoals: Time, Life, Entertainment Weekly, Newsweek, Premiere, Esquire en The New York Times Magazine. Ze is een veelgevraagd portretfotograaf met klanten in Europa, Japan en de Verenigde Staten.

De portretten van Joyce Tenneson zijn zo bijzonder omdat ze zoveel verder gaan dan alleen een gelijkende opname van haar onderwerp. Ze brengt mensen tot leven, schept een verhaal. Het resultaat: geen gewone portretten, maar tekenachtige schilderingen door het creatieve gebruik van licht en dubbelopnames. 

Uit de serie Transformations. Joyce Tenneson.
De foto’s van Joyce Tenneson blijven intrigeren, je  kunt ernaar blijven kijken. Tenneson zegt zelf over haar werk: "Ik wil anderen aspecten van zichzelf laten zien en laten vieren die voor henzelf meestal verborgen  blijven. Mijn camera is een getuige, hij houdt mijn onderwerpen een spiegel voor die ze hun eigen essentie helpt te voelen”.

Tenneson portretteert niet alleen mensen, ze heeft ook prachtige foto's gemaakt van bloemen, in de series 'Intimacy' en 'Flower portraits'. Het is knap dat in haar foto's bloemen net zoveel bezieling en karakter krijgen als de mensen die ze portretteert. 

Uit de serie Transformations. Joyce Tenneson.
Joyce Tenneson maakt nog steeds portretten van mensen in haar studio in New York. Maar: dat is niet voor iedereen weggelegd. Een sessie met Joyce Tenneson begint vanaf $10.000!

Meer werk zien van Joyce Tenneson? Kijk op www.tenneson.com

Dit artikel werd geplaatst door De Fotokunst Galerie.

dinsdag 28 augustus 2012

Vervolg: portret zonder gezicht


Een paar dagen geleden las je in onze blog al dat een portret niet altijd een gezicht hoeft te zijn

In onze blog bespraken we de serie 'handen' van Basil Pao als voorbeeld, van een portret zonder gezicht.

Een ander goed voorbeeld kwam vandaag via Twitter voorbij en willen we je niet onthouden.



Fotografe Heidi Lender, fotografeerde de serie 'Once upon'. Een zeer interessante serie zelfportretten, waarin ze nooit haar gezicht fotografeert. Juist door dat niet te doen,  exploreert ze alle aspecten van haar persoonlijkheid, die ze uitdrukt in kleding en verschillende omgevingen waarin ze zichzelf fotografeert. De kracht van de foto's zit in de serie. Die laat met ieder verschillend (en toch zo gelijkend!) beeld zien wie Heidi is, waar ze vandaan komt en waar ze naar toe leeft. Juist het anonieme, hoofdeloze portret helpt de kijker om zelf te fantaseren om wat voor karakter het gaat. Hiermee geeft ze ruimte om zelf het verhaal mee te bepalen. Leuk detail is dat hond Bubba wél altijd helemaal in beeld is.


Heidi Lender: “Wat begon als een zelf opgelegde wekelijkse foto-opdracht - "Ga op een bankje staan. Zorg ervoor dat het maandag is. Draag iets moois."- Groeide uit tot dit ‘Wie ik ben’-verhaal, waarin het verkennen van het individu in verschillende omgevingen en kleding centraal staat. Kasten en omliggende ruimten zijn voorstellingen en reflecties van wie we zijn of wie we pretenderen te zijn. We verkennen, experimenteren en drukken de verschillende aspecten die ingrediënt zijn van individu uit in onze kleding en omgeving, of we hier nu bewust van zijn of niet. We illustreren er een deel van onszelf mee. Hoofdeloze zelfportretten, een opeenstapeling van texturen, geven een gevoel van objectiviteit en ondoorzichtigheid en daardoor vrijheid van identificatie”. 


Heb jij nog andere voorbeelden van portretten zonder gezicht? Deel je reactie met ons.

Dit artikel werd geplaatst door De Fotokunst Galerie 


zondag 26 augustus 2012

Tip basisfotografie: een portret hoeft niet altijd een gezicht te zijn

Bij portretten denk je al snel aan mooie foto's waarin gezichten centraal staan. Toch kun je mensen heel goed portretteren zonder het gezicht in beeld te nemen.

Een fotograaf die hier bij uitstek in geslaagd is, is Basil Pao. Twaalf jaar lang heeft Basil Pao op zijn reizen over de hele wereld zijn ontmoetingen met mensen vastgelegd in foto's van hun handen, die hun persoonlijkheid en vaak ook hun leven op fascinerende wijze weerspiegelen. Hij laat met zijn foto's zien dat handen vaak evenveel zeggen als gezichten over mensen, hun bezigheden en gemoedstoestand. 



Foto's uit de serie 'Hands' van Basil Pao (www.basilpao.com)

Er gaat een wereld voor je open, wanneer je mensen eens op een andere manier vastlegt. Zoom letterlijk eens in op één aspect uit hun leven en breng dit in kaart. De verschillende handen van Basil Pao zijn hier een voorbeeld van, maar ook de slaapkamers van James Molisson.

Veel plezier met fotograferen!

Deze tip werd mogelijk gemaakt door De Fotokunst Galerie

Geinteresseerd in het boek van Basil Pao? Het is o.a. te koop via www.bol.com


 

zaterdag 25 augustus 2012

Fotograaf uitgelicht: James Mollison

Het kiezen van een bepaald thema voor een serie portretten, kan een zeer krachtige uitwerking hebben. Dit bewijst ook fotograaf James Mollison.

In het fotoboek 'Where Children Sleep' laat James Mollison je het heiligdom van kinderen over de hele wereld zien: hun slaapkamer.

Onderliggend thema van het boek zijn kinderrechten en het verschil hierin tussen landen. James Molisson kwam met het idee om kinderen van over de hele wereld te fotograferen. En dan niet alleen een portret van de kinderen zelf, maar ook een portret van hun slaapkamers. Hij wil hiermee vooral de ongelijkheid op de wereld laten zien. Dat doet hij door portretten te maken in landen als Afrika, maar ook in rijkere landen als Amerika. De een heeft een slaapkamer vol met speelgoed en kleding, de ander heeft een klein stukje grond in de openlucht. 

De serie is heel sterk door de uniformiteit die Molisson aanbrengt. Ook al zijn de omstandigheden en de kinderen zeer verschillend, de portretten zijn allemaal gefotografeerd voor eenzelfde, blanke achtergrond. Hierdoor zijn de foto's gelijkend, en worden de verschillen nog pijnlijker duidelijk als je de verschillende slaapkamers vergelijkt. Hiervan zijn namelijk wel zoveel mogelijk details weergegeven, wat het contrast versterkt.






Het boek 'Where children sleep' is onder andere verkrijgbaar via www.bol.com
James Mollison maakt meer interessante series. Zijn werk is te bekijken via http://www.jamesmollison.com/

Dit artikel is geplaatst door De Fotokunst Galerie