Fotograaf uitgelicht: Pieter Hugo

In deze blog wordt opnieuw het werk van een fotograaf uitgelicht. In deze editie: Pieter Hugo.

Pieter Hugo is geboren in 1976 en groeide op in Kaapstad, Zuid-Afrika. Hij is een Zuid-Afrikaanse fotograaf en een van de veelbelovende talenten uit een nieuwe generatie van slimme jonge fotografen uit Afrika, waarvan het werk een licht werpt op maatschappelijke vraagstukken en stereotypen die de regio belasten. Hugo maakt voornamelijk portretten, in documentaire-achtige vorm.

Pieter Hugo. Nollywood. 

De foto's van Pieter Hugo zijn niet alleen visueel meeslepend, maar zijn ook sociaal-politiek getint. "De kracht van fotografie is inherent aan voyeurisme," zegt Hugo, "maar ik wil dat dat verlangen om te kijken confronterend wordt." Zijn focus is duidelijk gericht op Afrikaanse gemeenschappen.

De recente serie genaamd Nollywood, is gebaseerd op de bloeiende filmindustrie in Nigeria. Van Nollywood wordt gezegd dat het de derde grootste filmindustrie ter wereld is, er worden zo'n 1000 films per jaar geproduceerd en vrijgegeven op de home video markt.

Pieter Hugo. Nollywood.

Een dergelijke overvloed is mogelijk aangezien films worden gerealiseerd in omstandigheden die westerse producenten ineen zouden doen krimpen. Films worden geproduceerd en verkocht in een week tijd: er wordt met de goedkoopste apparatuur gewerkt, met heel basic scripts, de acteurs worden gecast op de dag van de shoot, en er wordt gefilmd op locaties waar "het echte leven" onderwijl gewoon doorgaat. Ondanks deze geïmproviseerde omstandigheden, blijven de Nollywood films het publiek boeien. 

Pieter Hugo. Nollywood.

Pieter Hugo heeft met een team van acteurs en crewleden de Nollywood cultuur op zijn eigen manier in kaart gebracht, met thema's die typerend zijn voor de Nollywood films en gefotografeerd alsof het op de filmset had kunnen plaatsvinden. Hiermee schept hij zijn eigen werkelijkheid, met een interpretatie van deze filmindustrie die resulteert in een serie van illusoire en verontrustende beelden.

Pieter Hugo heeft nog andere interessante series geschoten, over albino's bijvoorbeeld. Prachtige portretten van mensen die in Afrika vaak genegeerd worden. Of een serie over de verbranding van plastic en oude computers. 

Pieter Hugo. Nollywood.

Meer zien?

http://www.pieterhugo.com/

Deze serie artikelen wordt gepubliceerd door De Fotokunst Galerie:

www.fotokunstgalerie.nl

Fotograaf uitgelicht: Loretta Lux

In deze fotografie blog zijn al heel wat interessante fotografen voorbij gekomen, en Loretta Lux mag zeker niet ontbreken in de collectie artikelen.

Beeld: Loretta Lux

Loretta Lux is niet alleen fotograaf, maar beheerst ook de kunst van fotobewerking. Via haar computer heeft ze de volledige controle over het eindbeeld dat ze in gedachten heeft. Haar foto's zijn enorm gestileerd, precies zo geënsceneerd en bewerkt als zij voor ogen heeft. Het resultaat: schilderachtige beelden, droomachtig en tegelijkertijd bijna klinisch.  

Beeld: Loretta Lux

Als je snel kijkt, zou je bijna denken dat het gaat om een realistisch olieverf schilderij. In tweede instantie zie je dat ze haar foto's van begin tot eind heeft geregisseerd. In interviews met Loretta legt ze uit dat ze haar modellen laat poseren zoals zij voorwerp of detail dat af kan leiden van de kinderen, poetst ze weg. Vervolgens geeft ze de foto haar typische Loretta handtekening. De kleuren kalkachtig, als van poeder en het licht diffuus. 

Beeld: Loretta Lux

Meer zien van haar werk? Kijk dan eens rond op de website van Loretta Lux. 

Dit artikel is mogelijk gemaakt door De Fotokunst Galerie. 

Fotograaf uitgelicht: Hendrik Kerstens

Hendrik Kerstens fotografeert zijn dochter Paula al meer dan 17 jaar. Van alle portretten die Kerstens van zijn dochter maakt geeft hij een exemplaar aan haar en aan de collectie van de Universiteit Leiden. Deze portretten zijn in Nederland al te zien geweest in het Fotomuseum in Den Haag, maar inmiddels zijn de foto’s ook internationaal zeer geliefd.

Het is een hele bijzondere serie van portretfoto’s geworden. Steeds zien we Paula maar telkens als een ander. Mooi verstild, uitgelicht, klassiek en sober vastgelegd. Daarbij verwijst hij met zijn clair-obscur composities naar de oude schilderkunst. En ook zijn lichtgebruik, waardoor de materialen op een bijzondere manier zichtbaar worden, doet denken aan de schilderijen van Johannes Vermeer (1632-1675).

Het valt je pas na een poosje op dat er vaak iets wordt uitgehaald met het hoofdeksel. Plastic zakjes, Hema haarnetjes, rollen wc-papier vervlochten in het haar of zoals hier een linnen servet. Het is een grappige knipoog bij de ernst van de foto’s. 

Wil je de hele serie foto's zien? Kijk dan eens op de website van Hendrik Kerstens. Deze is hier te bezoeken. 

Dit artikel werd geplaatst door De Fotokunst Galerie, kunsthandel en platform voor exposities. 

Tip basisfotografie: licht en contrasten

Het soort licht bepaalt voor een groot deel het resultaat van een foto. Als de zon schijnt krijgen de foto’s heldere kleuren en door de schaduwen dramatische contrasten. Contrasten zijn tegenstellingen van licht en schaduw; donkere partijen en lichte vlakken in het beeld. Als het een bewolkte dag is, zijn de kleuren veel zachter en is er nauwelijks schaduw.

In de ochtend is het licht kouder dan in de avond. In de avond is het licht warmer. Het oordeel van deze uren in de schemering is dat het licht laag staat en daardoor veel zachter is. Ook zijn er dan door de stand van de zon meer schaduwen die het beeld toch contrasten geven. Deze tijden worden daarom ook wel de gouden uren genoemd.

Met een reflectiescherm kun je het licht beïnvloeden. 

In de middag daarentegen staat de zon hoog aan de hemel. Dit geeft korte schaduwen en hard licht. Vooral in de tropen is dit heel opvallend. In Nederland hebben we vaak wolken voor de zon die het licht verspreiden en het beeld daardoor zachter maken. Verspreid licht zorgt ervoor dat we minder duidelijke schaduwpartijen hebben, wat voordelig is voor portretfotografie. Het nadeel van minder schaduwen is dat je dieptewerking verliest. Dat maakt het beeld soms platter en saaier. Weinig schaduwen geven een gezicht een zachte uitstralingen, schaduwen kunnen een foto diepte, of zelfs een dramatisch effect geven. Je kunt hier per onderwerp mee variëren.

We kunnen het bestaande licht in de foto beïnvloeden met een reflectiescherm. Zo’n scherm kan het licht terugkaatsen naar het onderwerp. Je hebt er alleen een paar extra handen voor nodig (of een statief). Je richt het scherm simpelweg op het onderwerp en door het reflecteren van het licht op het scherm verlicht je het onderwerp extra.

Anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp
(1632) Rembrandt van Rijn. 

Eén van de manieren om de aandacht ergens op te vestigen is het onderwerp in de spotlights te zetten. Het is dan fel verlicht, terwijl de rest in de schaduw blijft. Dit heet in de kunst ook wel ‘clair-obscur’ (Frans voor licht en donker). Hoewel deze term ook in de fotografie gebruikt wordt om sterke licht-donker contrasten aan te duiden, is de term vooral bekend uit de schilder kunst. De schilder Caravaggio (1573-1610) maakte clair-obscur tot zijn handelsmerk. Rembrandt van Rijn (1606-1669) maakte ook gebruik van clair-obscur. Hij vestigde aandacht op hoofd en handen door ze te laten baden in licht. Dit leidde tot levendige scènes vol dramatiek.

Paula, gefotografeerd door Hendrik Kerstens.

Fotograaf Hendrik Kerstens (Den Haag, 1956) fotografeert zijn dochter Paula al 17 jaar. Daarbij verwijst hij met zijn clair-obscur composities naar de oude schilderkunst. 

Houd deze blog in de gaten voor een portret van deze fotograaf!

Dit artikel werd geplaatst door De Fotokunst Galerie

Tip basisfotografie: gebruik maken van natuurlijk licht

Natuurlijke verlichting biedt veel mogelijkheden om prachtige foto's te maken. Waar zonsopgang en zonsondergang de beste tijden zijn om buiten te schieten (zie: gouden uur), kun je ook binnen, met een beetje hulp van natuurlijk licht de mooiste foto’s maken. Het enige wat je daarvoor nodig hebt is een raam! De kwaliteit van het licht dat door een raam naar binnen schijnt is vaak geweldig en het binnenvallende licht kan ook veel sfeer toevoegen aan foto’s die je binnenshuis maakt. Je kunt er van alles meedoen. Bijvoorbeeld een prachtig stilleven creëren, of mooie portretten schieten, zonder dat je daarvoor hoeft te beschikken over een speciale lamp. 

 

Zacht, diffuus licht

Een van de kenmerken van natuurlijk licht dat door het raam naar binnen valt is dat het zacht en diffuus  is- eigenlijk het beste soort licht voor portretten. Nou ja, niet altijd. Als het zonlicht te hard is, kun je het licht verspreiden (diffuus maken) door de jaloezieën of de gordijnen iets te sluiten. 

 
Zacht, diffuus licht is heel erg geschikt voor portretten, omdat het zorgt voor flatteuze foto’s voor de modellen. Oneffenheden in de huid vallen minder op en het licht zorgt voor een serene sfeer. 

Je kunt je creativiteit hierin krijt door dromerige beelden te creëren, met het bestaande licht. Je plaatst je model zo voor het raam, dat het binnenvallende licht het gezicht verlicht. Het model staat of zit dus met het gezicht naar het licht! Dit kan frontaal zijn, of van opzij. Eventuele storende schaduwen kun je simpel oplichten door het binnenvallende licht met een stuk wit papier, of een reflectiescherm  te reflecteren. Zo kun je de schaduwen invullen met licht.

 

Hard licht, harde schaduwen

Hard licht zorg ook voor harde schaduwen (hoger contrast) en brengt de textuur van de huid tot leven. Ben je op zoek naar een rauwere foto, of wil je (bijvoorbeeld bij een bejaarde) juist de rimpels heel duidelijk in beeld brengen, omdat je dit mooi vind, gebruik dan ook eens het felle zonlicht. Of gebruik de schaduwen van jaloezieën om een mooi lijnenspel op de omgeving of het gezicht te krijgen.

Hard, direct zonlicht, leent zich ook goed voor het creëren van boeiende silhouetten. Schiet daarvoor juist tegen het licht in voor creatieve shots (bijvoorbeeld van het profiel)  - geen details, alleen het overzicht en intrigerende vormen.

Veel plezier met fotograferen!

Dit artikel werd verzorgd door De Fotokunst Galerie 

Vervolg: portret zonder gezicht

Een paar dagen geleden las je in onze blog al dat een portret niet altijd een gezicht hoeft te zijn. 

In onze blog bespraken we de serie 'handen' van Basil Pao als voorbeeld, van een portret zonder gezicht.

Een ander goed voorbeeld kwam vandaag via Twitter voorbij en willen we je niet onthouden.

Fotografe Heidi Lender, fotografeerde de serie 'Once upon'. Een zeer interessante serie zelfportretten, waarin ze nooit haar gezicht fotografeert. Juist door dat niet te doen,  exploreert ze alle aspecten van haar persoonlijkheid, die ze uitdrukt in kleding en verschillende omgevingen waarin ze zichzelf fotografeert. De kracht van de foto's zit in de serie. Die laat met ieder verschillend (en toch zo gelijkend!) beeld zien wie Heidi is, waar ze vandaan komt en waar ze naar toe leeft. Juist het anonieme, hoofdeloze portret helpt de kijker om zelf te fantaseren om wat voor karakter het gaat. Hiermee geeft ze ruimte om zelf het verhaal mee te bepalen. Leuk detail is dat hond Bubba wél altijd helemaal in beeld is.

Heidi Lender: “Wat begon als een zelf opgelegde wekelijkse foto-opdracht - "Ga op een bankje staan. Zorg ervoor dat het maandag is. Draag iets moois."- Groeide uit tot dit ‘Wie ik ben’-verhaal, waarin het verkennen van het individu in verschillende omgevingen en kleding centraal staat. Kasten en omliggende ruimten zijn voorstellingen en reflecties van wie we zijn of wie we pretenderen te zijn. We verkennen, experimenteren en drukken de verschillende aspecten die ingrediënt zijn van individu uit in onze kleding en omgeving, of we hier nu bewust van zijn of niet. We illustreren er een deel van onszelf mee. Hoofdeloze zelfportretten, een opeenstapeling van texturen, geven een gevoel van objectiviteit en ondoorzichtigheid en daardoor vrijheid van identificatie”. 

Heb jij nog andere voorbeelden van portretten zonder gezicht? Deel je reactie met ons.

Dit artikel werd geplaatst door De Fotokunst Galerie 

Tip basisfotografie: een portret hoeft niet altijd een gezicht te zijn

Bij portretten denk je al snel aan mooie foto's waarin gezichten centraal staan. Toch kun je mensen heel goed portretteren zonder het gezicht in beeld te nemen.

Een fotograaf die hier bij uitstek in geslaagd is, is Basil Pao. Twaalf jaar lang heeft Basil Pao op zijn reizen over de hele wereld zijn ontmoetingen met mensen vastgelegd in foto's van hun handen, die hun persoonlijkheid en vaak ook hun leven op fascinerende wijze weerspiegelen. Hij laat met zijn foto's zien dat handen vaak evenveel zeggen als gezichten over mensen, hun bezigheden en gemoedstoestand. 

Foto's uit de serie 'Hands' van Basil Pao (www.basilpao.com)

Er gaat een wereld voor je open, wanneer je mensen eens op een andere manier vastlegt. Zoom letterlijk eens in op één aspect uit hun leven en breng dit in kaart. De verschillende handen van Basil Pao zijn hier een voorbeeld van, maar ook de slaapkamers van James Molisson.

Veel plezier met fotograferen!

Deze tip werd mogelijk gemaakt door De Fotokunst Galerie

Geinteresseerd in het boek van Basil Pao? Het is o.a. te koop via www.bol.com

 

Tips basisfotografie: betere portretten maken

Vind je het leuk om mensen te portretteren, maar denk je dat je meer uit je foto’s zou moeten kunnen halen?

In dit artikel volgen een aantal tips om betere portretfoto’s te maken.

Leer de basis

Als je mensen goed tot hun recht wilt laten komen op foto’s, is het eerst belangrijk om je camera goed onder de knie te hebben en de basis van het fotograferen te beheersen.  Je moet weten hoe je camera werkt, om de juiste belichting te bepalen. Je moet weten hoe je de sluitertijd, de f/stops (diafragma) en de ISO-waarden instelt om te komen tot het gewenste resultaat. Door er een keer echt goed voor te gaan zitten en te oefenen, krijg je beter inzicht in het fotograferen, waarmee je grote sprongen voorwaarts maakt, óok bij het fotograferen van portretten.  

Compositie

Veel mensen zetten hun onderwerp precies in het midden van de foto. Deze symmetrie zorgt echter wel vaak voor een ‘saaie’ foto. Probeer eens om de persoon die je wilt portretteren niet in het midden van je uitsnede te zetten.

Een goede tip is om vertrouwd te raken met de regel van derden.  We hebben er al eerder over geschreven. Stel je eens een 3 × 3 vlakverdeling voor die je denkbeeldig over de foto legt. Wat je moet doen is het onderwerp op de kruising van twee van deze lijnen plaatsen. Dit houdt het onderwerp uit het midden van de foto en maakt het beeld dynamischer. Mocht je nog niet eerder met de regel van derden werken, begin er dan alsnog mee. Je zult echt versteld staan hoeveel beter je portret foto’s (maar ook algemene foto’s) eruit komen te zien. In de voorbeeldfoto is het kader aangesneden, dus niet het hele voorhoofd is te zien. Ook dit is een manier om te voorkomen dat de foto statisch wordt. Dit is echter geen wet, dus wil je toch liever het hele hoofd in beeld? Alles mag.

Het helpt als je de ogen plaatst op het snijpunt van een van de rasterlijnen.

Regel van derden toepassen in portretfotografie. Credits: Dee’lite

Kies eens een andere hoek

Vaak worden portretfoto’s netjes recht van voren geschoten. Verander voor een andere foto eens van invalshoek. Neem hem eens wat meer van boven, of ga juist eens iets lager zitten. De verandering in perspectief kan verrassende foto’s opleveren. Maar let wel op dat de foto nog steeds flatteus is voor het model. Een te lage foto kan onderkinnen geven, een te hoge foto brengt het hoofd te groot in beeld in relatie tot het lichaam.

Kies eens een andere hoek. Credits: Anne Aerts

Uitsnede

Om te voorkomen dat een persoon ‘verloren’ gaat in de achtergrond, kun je kiezen voor een krappe uitsnede, dit betekent: lekker dicht op het onderwerp. Als het onderwerp een groot deel van het beeld vult, is het effect van het portret vaak groter.

Kies een groot diafragma (klein getal)

Bij portretfoto’s wil je dat je onderwerp (het gezicht) als het ware los komt van de achtergrond.  Het is dan mooi als de achtergrond niet teveel details bevat, maar juist een beetje vervaagd wordt. Heel simpel: je kiest voor een grote diafragma-opening (let op: dit is een klein getal! Een F waarde van F/2.8-F/4lens).

Let op de zon

Let er bij het fotograferen buiten op dat het gezicht van je model niet richting de zon staat, anders loop je het risico dat hij/zij met samengeknepen ogen op de foto staat. Hard licht zorgt ook voor donkere schaduwen. Schaduwen versterken rimpels en kunnen delen van het gezicht ongewenst donker maken. Probeer hard licht zoveel mogelijk te vermijden, maar als je toch op zonnige dagen fotografeert, let er dan op. Laat het gezicht bijvoorbeeld iets draaien, of zoek iets meer schaduw op.

Je kunt ook wachten op een bewolkte dag. Het licht is dan diffuus, de wolken fungeren als een soort softbox. Ze verspreiden en verzachten het zonlicht en geven een egaal resultaat. Je hebt hierdoor minder kans op lichtvlekken op gezicht en huid en minder last van donkere schaduwen.

Als algemene is het beste natuurlijke licht te vinden is in de uren na zonsopkomst en voor zonsondergang. Gedurende deze tijd lijkt het licht bijna goud. Het wordt daarom ook wel het ‘gouden uur’ genoemd. Gebruik dit in je voordeel.

Flitsen

Als harde verlichting onvermijdelijk is, is het tijd om te flitsen. Veel fotografen verwaarlozen het gebruik van flitsers op zonnige dagen. Deze flits verzacht echter (harde) schaduwen in je portret en produceert een veel aangenamer resultaat. Het gebruik van de flitser in combinatie met (hard) daglicht  wordt een invulflits genoemd. De flitser die standaard op de meeste digitale camera’s zit is voldoende om een klein positief effect te hebben op je portret fotografie. Het gebruik van een krachtige, externe flitser biedt nog veel meer mogelijkheden.

Flitslicht is het enige licht waarop jezelf invloed kunt uitoefenen bij het maken van portretten in de buitenlucht. Doe er je voordeel mee!

Deze tips zijn afkomstig van De Fotokunst Galerie